Magnifieke Meisjes | Thamara Zijlstra

Magnifieke Meisjes | Thamara Zijlstra

Thamara Zijlstra (31) is een wereldreiziger, zakenvrouw, creatieveling en zwerver, cultureel antropoloog, blote voeten- fanaat en oude kaas- liefhebber. Ze leeft locatie-onafhankelijk. Thamara heeft dus geen vaste woonplaats. Op het moment dat ze dit interview invult, zit ze ergens in het Midden-Oosten. Ze heeft haar eigen opleidingscentrum: Blueberry Dynamic. Hier kun je een opleiding volgen tot Virtual Assistant.

Verschillende Magnifieke Meisjes krijgen 15 dezelfde vragen. Leer deze vrouwen kennen, laat je inspireren en leer dat we uniek zijn in onze overeenkomsten.

Een typisch kenmerk van mij is

Dat ik een echte avonturier ben, altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. Het liefst een beetje extreem, om de thrill seeker in mij te bevredigen. Het avontuur zit ‘m in het continu beleven van het onbekende. Van bungeejumpen tot backpacken door Syrië en liften door Botswana. Maar ook in Amsterdam bijvoorbeeld, zoek ik altijd een nieuw tentje uit om koffie te drinken. En overal ter wereld loop ik eindeloos rond, bijna verdwalend, omdat je dan altijd onverwachte dingen meemaakt. Je hoeft daarvoor niet naar de andere kant van de wereld. Het onbekende is overal. Als je ‘ja’ durft te zeggen tegen nieuwe dingen, ervaar je veel gaafs. Het is altijd spannend, maar ik hou daar zo van.

Ik ben niet te genieten wanneer

Ik veel last heb van mijn RSI. Jarenlang heb ik mezelf onverslaanbaar geacht. RSI overkomt anderen, zeg maar, niet mij. Dat was naïef van me. Toen ik in 2015 een tijd in Thailand woonde kreeg ik er voor het eerst last van. Mijn rug, nek, armen en handen: alles deed pijn. Op dat moment was het zo erg, dat ik echt niks meer kon: niet meer computeren, maar ook niet mijn telefoon gebruiken, of zelfs een boek lezen. Dat was heftig. En naast de fysieke pijn, word ik er meestal ook goed chagrijnig van. Ik heb het nog een paar keer zover laten komen, maar beetje bij beetje leer ik  die extreme momenten te vermijden.

Magnfieke Meisjes Thamara Zijlstra

Als ik alleen thuis ben dan

Zet ik mijn favoriete muziek op, draai de volumeknop voluit en dans keihard door de kamer. Ik hou enorm van de rauwe stem van Janis Joplin of de soulstem van Marvin Gaye. En ik ben gek op veel Afrikaanse muziek, zoals kwaito, wat een soort Afrikaanse hiphop house is, of de anti- apartheid Afropop van Brenda Fassie. Ik zing dan ook keihard mee, dat is echt zo ontzettend lekker. Ik heb op dit moment overigens niet echt een fantastische zangstem, maar ja, daarom ben ik ook alleen thuis natuurlijk. Wat trouwens niet heel vaak gebeurt, want mijn lief en ik werken allebei vanuit huis en zijn dus continu samen. Gelukkig is er veel muziek die we allebei te gek vinden. Zo luisteren we samen onder andere naar drum and bass, Franse hiphop, maar ook Vivaldi.

Het meest trots ben ik op

Het feit dat het me steeds beter lukt om mezelf te zijn. Om echt te zijn. Mensen denken vaak dat ik super stoer ben: met mijn online business de wereld over reizen en alle avonturen die ik beleef. En dat zal ik niet ontkennen. Maar het was en is bloody moeilijk om me volledig vrij te voelen om mezelf te zijn. Om te blijven kiezen voor wat goed is voor mij, ongeacht wat anderen daarvan vinden. Ik ben een onconventionele denker en dat vinden veel mensen lastig. Mijn lief en ik hebben elkaar daarin volledig gevonden, dat vind ik zo bijzonder. Maar voor de buitenwereld zijn we vaak “dat rare stel”. Echt voor mezelf kiezen, met alle gevolgen van dien, is het moedigste dat ik elke dag doe. Het is en blijft een work in progress, maar shit wat voelt dat lekker zeg.

Mensen denken vaak dat ik super stoer ben: met mijn online business de wereld over reizen en alle avonturen die ik beleef. En dat zal ik niet ontkennen. Maar het was en is bloody moeilijk om me volledig vrij te voelen om mezelf te zijn.

Mijn favoriete eigenschap is

Mijn favoriete eigenschap is mijn flexibiliteit, waar ook mijn creativiteit, inlevingsvermogen en oplossingsgerichtheid uit voortvloeien. Het helpt me door mijn tumultueuze leven heen te laveren. Het maakt me een meer begripvolle vriendin, een betrokken leraar en inventieve reiziger.

Magnifieke Meisjes Thamara Zijlstra

Mijn guilty pleasure is

De Nederlandse RTL- serie ‘Helemaal het Einde’, waarin drie Nederlandse gezinnen hun leven in Nederland stilleggen en naar een afgelegen plek in Chili afreizen, om daar een nieuw leven op te bouwen. Ik heb al jaren geen tv meer, bingewatch af en toe een serie en kijk voornamelijk documentaires. Maar for some reason keek ik ‘Helemaal het Einde’ elke week. Ja, zelfs hier vanuit de woestijn in het Midden-Oosten, lang leve Uitzending Gemist. Uit zelfbescherming ben ik nog niet begonnen aan het nieuwe seizoen.

Ik houd het meest van mezelf wanneer

Ik dingen doe die ik graag wil, maar eng vind. Zoals werk, dat ik altijd zelf heb gedaan en waar ik goed in ben, uitbesteden, omdat ik de groei van Blueberry Dynamic (het opleidingscentrum van Thamara) niet meer kan bijbenen. Of van een metershoge klif afspringen, terwijl ik het gevoel van een vrije val heel erg unheimisch vind. Of de confrontatie aangaan wanneer ik eigenlijk alleen maar in een hoekje wil wegduiken. Als ik de dingen doe die ik eng vind, betekent dat dat ik voor mezelf opkom en mezelf laat zien. De kick die dit geeft is echt alles waard en op zo’n moment hou ik veel van mezelf.

Mijn grootste miskoop was

Een BTO computer, een paar jaar geleden. Een fantastisch product, maar de meest schandalige klantenservice die ik ooit heb meegemaakt. Balen, want ik ontving de laptop kapot uit de fabriek. Lang verhaal, maar bye bye €1000,-. Verder doe ik nooit echt miskopen. Ik geef heel makkelijk geld uit en als ik ergens van geniet, al is het maar kort, dan is het bijna altijd de moeite waard.

Ik vind mijn werk erg leuk, maar ik werk ook heel hard en krijg veel shit over me heen

De laatste keer dat ik huilde was toen

Kort geleden. Tranen van geluk. Ik ontving een bericht van een Virtual Assistant, die me vertelde dat sinds ze met mij heeft samengewerkt haar leven zo compleet veranderd is en hoe gelukkig ze zich daarbij voelt. En dat haar dit zonder mij nooit gelukt zou zijn. Ja, op dat moment liepen er een paar tranen over mijn wangen. Ik vind mijn werk erg leuk, maar ik werk ook heel hard en krijg veel shit over me heen. Toen ik dit bericht kreeg waren de tranen echt een ontlading. Het is echt zo bijzonder om zo’n rol te kunnen spelen in iemands leven, daar ben ik belachelijk dankbaar voor.

Ik zou eigenlijk moeten besparen op

Helemaal niks. Ik kan heel makkelijk elk dubbeltje opzijleggen als dat nodig is (en ik heb lange periodes gekend waarin dat nodig was), maar ik geef ook makkelijk geld uit. Als ik geld heb, doe ik er leuke dingen mee. Ik maak mooie reizen en geef regelmatig cadeautjes aan vrienden. Zoals een festival ticket, een massage of een weekendje weg met zijn allen. Ik geniet van geld en ik deel het heel graag.

De beste versie van jezelf word je door

Jezelf niet voor de gek te houden. Door diep te gaan. Jezelf moeilijke vragen te stellen én te beantwoorden. Door confrontaties aan te gaan. Door te accepteren dat je niet perfect bent , maar ook door te durven erkennen dat de wereld aan je voeten ligt en dat het hoogstwaarschijnlijk mogelijk is om je meest wilde verlangens waar te maken. En daar dan voor te gaan. Je niet te veel te laten leiden door anderen, want elke ander gaat in de essentie uit van wat goed is voor hem of haar en niet voor jou. Logisch, maar daarom moet je toch echt zelf keuzes maken en je weg kiezen.

Ik word echt blij van

Mijn schatje. Van uren wandelen door de woestijn. En van skypen met mijn beste vriendinnen Kyra en Jane. Het ontdekken van een leeg strand, mijn kleren uitdoen en naakt de zee in rennen. Ik word blij van massages. En van gekkos. Mensen ontmoeten tijdens lange busritten in vreemde landen. Van de hele dag dansen met Benjamin op het Wicked Jazz Sounds festival.

Magnifieke Meisjes Thamara Zijlstra

Ik ga de deur niet uit zonder

Mijn telefoon. Zo kan ik het grootste deel van mijn business besturen, waar ik ook ben. En pen en papier, zodat ik altijd ideeën kan uitwerken en ervaringen kan opschrijven. Hier in de woestijn probeer ik steeds vaker helemaal niets mee te nemen. Dat voelt heel naakt (juist tijdens urenlange woestijnwandelingen gebeurt er veel in mijn hoofd), maar het is ook enorm bevrijdend.

De laatste keer dat ik loog was

I don’t know. Ik zal niet ontkennen dat ik nooit lieg, maar ik probeer er geen gewoonte van te maken. Wel ben ik me heel bewust van wat ik deel en met wie. Regelmatig komt dat erop neer, dat ik niet de hele waarheid vertel. Dat is niet erg. Echtheid en eerlijkheid vind ik heel belangrijk en het is iets waar ik altijd naar streef, maar ik ben geen open boek.

Mensen weten niet van mij dat ik

Gruwel van ratten op straat. Als klein meisje heb ik altijd tamme ratten gehad en dat vond ik fantastisch, maar zo buiten op straat jagen ze met de stuipen op het lijf. Ik blijf het bijzonder vinden, ik heb namelijk een grote liefde voor slangen en ik heb op rivieren gekanood vol krokodillen en nijlpaarden, killer animals dus. Ik denk dat de rat mijn power animal is. It tells me something.

Volg Thamara

Heel inspirerend! Volg de reizen en avonturen van Thamara op Facebook, Instagram, Twitter en LinkedIn. Lees meer over het opleidingscentrum voor Virtual Assistents Blueberry Dynamic.

Alle foto’s zijn eigendom van Thamara Zijlstra

Ben of ken jij een Magnifiek Meisje? Stuur mij dan een mail!

Meer Magnifieke Meisjes lezen? Hieronder zie je alle Meisjes die al zijn geweest.

 

Magnifieke Meisjes | Pei-Yee (Nombelina)

Magnifieke Meisjes | Pei-Yee (Nombelina)

Pei Yee (38) is geboren en getogen in Maastricht bij een ‘pleegfamilie’ en is voor de studie en liefde in Rotterdam beland. Pei Yee is al bijna 18 jaar samen met haar vriend en heeft twee katten en een slang. Ze had altijd een fascinatie met computers en technologie en sinds dat ze een computer met internet had, heeft ze altijd aan websites geklust. Dit heeft er toe geleid dat ze werkzaam is als webdesigner- en developer. Daarnaast is Pei Yee actief als foodblogger Nombelina.

Verschillende Magnifieke Meisjes krijgen 15 dezelfde vragen. Leer deze vrouwen kennen, laat je inspireren en leer dat we uniek zijn in onze overeenkomsten.

Een typisch kenmerk van mij is

Mijn introversie. Ik kijk de kat lang uit de boom en het duurt even voor je mijn andere kanten ziet.

Ik ben niet te genieten wanneer

Het gebeurt niet zo vaak dat ik een slecht humeur heb. Ik ben wel erg ongeduldig en kan ontzettend ‘hangry’ (een acroniem van hungry en angry. Wanneer je zoveel honger hebt, dat je er chagrijnig of zelfs boos van kunt worden) zijn als er iets in de keuken mislukt.

Ik deel niet graag eten dat op mijn bord ligt als ik nog aan het eten ben. Shared dining vind ik erg leuk, maar blijf van mijn bordje af. Zoiets kan ik je nog jaren nadragen.

Als ik alleen thuis ben dan

Ik ben veel alleen thuis, omdat ik vanuit huis werk. Als ik niks te doen heb dan kijk ik naar series of lees een boek. Voor mijzelf kan ik dan uitgebreid experimenteren in de keuken of ik maak het juist zo makkelijk mogelijk.

Magnifieke Meisjes Pei-Yee Nombelina

Het meest trots ben ik op

Mezelf als ik iets heb gedaan wat ik helemaal niet durf, omdat het altijd een grote persoonlijke overwinning is. Dan voelt het even alsof ik de hele wereld aan kan. Als ik in mijn werk een technisch probleem heb opgelost ben ik ook erg trots op mezelf. Soms is het zo’n ontzettend gepuzzel dat het een enorme ontlading geeft als ik de oplossing heb gevonden.

Mijn favoriete eigenschap is

Ik heb een groot hart, ben lief, zorgzaam en grappig. Fysiek ben ik erg blij met mijn borsten, mijn “butt dimples” en mijn sleeve tattoo.

Shared dining vind ik erg leuk, maar blijf van mijn bordje af.

Mijn guilty pleasure is

Eigenlijk geloof ik niet zo in het guilty gedeelte. Mijn pleasures zitten vooral in eten en dan met stip op één frieten. Ik zou ze bijna elke dag wel kunnen eten. Met stoofvlees, speciaal, bij steak, mosselen of een hamburger. Ik houd zo van frieten. Het maakt mij echt niet uit of je bij #teampatat of #teamfriet hoort, als je ze maar op mijn bord laat liggen.

Om naar te kijken houd ik erg van Dr. Pimple Popper, Murder She Wrote en trage Britse misdaadseries.

Magnifieke Meisjes Pei-Yee Nombelina

Ik houd het meest van mezelf wanneer

Ik op een goede dag in de spiegel kijk met al mijn vetjes, bobbels, striae en ik mezelf helemaal niet lelijk vind. Wanneer ik op mijn gemak ben, mezelf kan zijn, ontspannen, geen zorgen en lekker in mijn vel zit.

Mijn grootste miskoop was

Een vormeloze jurk die qua materiaal, vorm en kleur echt helemaal niks voor me deed. Ik heb ook nog een favoriete miskoop. Hele dure witte hakken met rozen die bij geen enkele outfit passen en ook nog erg oncomfortabel lopen. Maar ze zijn wel ontzettend mooi om naar te kijken

Ik houd zo van frieten. Het maakt mij echt niet uit of je bij #teampatat of #teamfriet hoort, als je ze maar op mijn bord laat liggen.

De laatste keer dat ik huilde was toen

Ik hoorde dat mijn moeder een paar maanden terug een beroerte heeft gehad. Ze kwakkelt al jaren met haar gezondheid en ik ben erg bang haar te verliezen.

De laatste tijd heb ik regelmatig last van hormonale huilbuien, maar die tellen voor mij niet mee. Ik kan huilen om het muziekje van de wasmachine, dieren die worden gered en om films die ik al lang heb gezien, maar nu ineens erg ontroerend vind.

Ik zou eigenlijk moeten besparen op

Eten. Ik geef er veel te veel aan uit, maar het is zo ontzettend lekker. Ook op make-up. Ik wil het vaak allemaal graag hebben, maar ben er te zuinig mee om het vaak te gebruiken.

Magnifieke Meisjes Pei-Yee Nombelina

De beste versie van jezelf word je door

Naar andere perspectieven en meningen te luisten zonder ze direct te diskwalificeren. Zelfreflectie en zelfkritisch zijn, maar ook door lief voor jezelf te zijn en jezelf niet te hard te veroordelen.

Ik word echt blij van

Dieren, troost eten en samen zijn met familie en vrienden. Liefst met zijn alle aan een grote tafel eten en uren blijven hangen.

Zou moeten bezuinigen op make-up. Ik wil het vaak allemaal graag hebben, maar ben er te zuinig mee om het vaak te gebruiken.

Ik ga de deur niet uit zonder

Twee of drie keer te kijken of ik mijn sleutels wel heb. Daarnaast mijn tas met telefoon, zakdoekjes en portemonnee met kleingeld.

De laatste keer dat ik loog was

Op mijn verjaardag. Ik vertelde dat vriend en ik gingen lunchen, omdat ik geen zin had in gezeur van familie dat ik de deur uit moet.

Magnifieke Meisjes Nombelina Pei-Yee

Mensen weten niet van mij dat ik

Ik ontzettend last heb van paniekaanvallen. Sinds mijn galblaasoperatie heb ik regelmatig last van mijn buik. Hierdoor ben ik vaak bang dat het weer mis gaat, wat in zichzelf ook weer voor problemen zorgt. Het beperkt mij nogal in wat ik kan doen als ik eropuit ga.

Volg Pei-Yee

Pei-Yee volg ik al zo lang als ik mij kan herinneren. Ik weet niet eens meer wanneer en waarom ik bij haar terecht ben gekomen. Wel weet ik heel goed waarom ik ben blijven plakken: omdat ze altijd unapologetically zichzelf is. Overal. Oh, en haar recepten zijn echt letterlijk om op te eten. Leer koken van Nombelina en volg haar op Facebook, Instagram, Twitter.

Alle foto’s zijn eigendom van de geïnterviewde.

Ben of ken jij een Magnifiek Meisje? Stuur mij dan een mail!

Meer Magnifieke Meisjes lezen? Hieronder zie je alle Meisjes die al zijn geweest.

 

Magnifieke Meisjes | Maris Maria Renne

Magnifieke Meisjes | Maris Maria Renne

Maris (38) is fulltime blogger, woont samen in Haarlem en heeft twee kinderen van 11 en 2. Toen ik voor het eerst op haar website kwam, werd ik aangevallen door een regenboog én een website met van alles. Alles wat Maris reflecteert. Haar handelsmerk bestaat uit kleur, kleur, kleur, en… kleur. Ze is echt, neemt geen blad voor haar mond en weet precies wat ze wil. Maris, ofwel HareMaristeit, werkt vanuit huis en zou niets anders meer willen.  

Verschillende Magnifieke Meisjes krijgen 15 dezelfde vragen. Leer deze vrouwen kennen, laat je inspireren en leer dat we uniek zijn in onze overeenkomsten.

Een typisch kenmerk van mij is

Ik ben spontaan en snel enthousiast. Dat heeft zowel voor- als nadelen. Ik ben namelijk altijd wel te porren voor spontane acties en ook ben ik niet bang om een ruimte met vreemde mensen binnen te stappen en zomaar iemand aan te spreken. Maar ik zeg soms ook iets te snel hardop wat ik denk. Ik zou wat vaker beter moeten nadenken (of op mijn tong moeten bijten) voordat ik iets zeg. Working on that! Wel ben ik beter geworden in het ‘NEE’ zeggen. Voorheen wilde ik nog wel eens te snel enthousiast en spontaan ‘Ja leuk, ik ga je helpen!’ antwoorden, maar nu bewaak ik beter mijn grenzen en mijn tijd.

Ik ben niet te genieten wanneer

Mijn internetverbinding hapert, ik langer ergens op moet wachten dan vooraf beloofd is (een half uur aanhoren dat de wachttijd nog vijf minuten is bijvoorbeeld) of wanneer een door mij online geplaatste bestelling bij levering niet blijkt te kloppen en ik hiervoor dingen moet regelen en naar het postkantoor moet en zo. Ik ben best wel ongeduldig dus.

Ik zou wat vaker beter moeten nadenken (of op mijn tong moeten bijten) voordat ik iets zeg.

Als ik alleen thuis ben dan

Eet ik pizza (zonder te hoeven delen met bedelende kinderen die hun eigen pizza minder interessant vinden), drink ik wijn, luister ik naar mijn favoriete muziek (zonder dat er doorheen getetterd/het afgekeurd of afgekraakt wordt) en klik ik eindeloos lang en vooral doelloos rond op YouTube. Ik kan mezelf urenlang vermaken met bijvoorbeeld make-up tutorials en filmpjes over: ‘Hoe snijd je een mango/avocado/ananas?’ en ‘Hoe maak je zelf kaarsen/zeep/pesto’.

Magnifiek Meisje Maris Maria Renne

Het meest trots ben ik op

Mijn vriend Seth en onze relatie. Online zijn wij niet zo klef. Wij sturen bijvoorbeeld nooit berichtjes op social media naar/over elkaar over hoe tof wij het hebben en hij verschijnt ook niet vaak in beeld op mijn blog. Geen #loveofmylife foto’s op mijn Instagram feed dus, maar ik ben echt op mijn blote knietjes dankbaar dat hij in mijn leven is gekomen. Kijk: die kinderen heb ik zelf gemaakt en daarom vind ik ze dus ook perfect en houd ik onvoorwaardelijk van ze 😉 Maar het samenzijn met deze man, is een wederzijdse keuze en hij maakt mij echt zielsgelukkig, trots en ook een beter mens. Hij accepteert mij en laat mij in mijn waarde, in goede en in slechte tijden, wanneer ik op mijn mooist en slechtst ben. En dit is andersom ook.

We geven elkaar de ruimte en vrijheid om de dingen te doen die wij (afzonderlijk van elkaar) nodig hebben, zonder elkaar daarover te veroordelen. Ik houd echt heel, heel, HEEL veel van deze man en ben blij dat hij samen met mij wilt zijn. En dat mag ook wel eens hardop gezegd worden of zwart op wit staan.

Mijn favoriete eigenschap is

Dat ik gepassioneerd en eerlijk ben. Dit uit zich ook op mijn blog, of het nou over een uitstapje, recept, DIY, persoonlijke ervaring of een product gaat. Als ik ergens enthousiast over ben, dan ga ik er meteen mee aan de slag en wil ik mijn blijdschap of goede ervaring overbrengen. Ik fake niets en ik denk dat mijn lezers hier ook wel doorheen zouden prikken. Liever schrijf ik niets negatiefs (dan houd ik me liever stil), maar als dingen eens  (op privé vlak) niet zo jofel gaan, dan houd ik geen schone schijn op. Als ik ergens matig (of niet) enthousiast over ben, dan probeer ik dit ook zo eerlijk mogelijk te verwoorden zonder het af te branden.

Je maakt me zielsgelukkig met een kaasplankje of kaasfondue. Hoe meer het stinkt, hoe beter.

Mijn guilty pleasure is

Kaas. Alle soorten kaas en in alle vormen. Je maakt me zielsgelukkig met een kaasplankje of kaasfondue. Hoe meer het stinkt, hoe beter. En dan graag in combinatie met iets zoets, zoals kersenconfituur of vijgen.

Ik houd het meest van mezelf wanneer

Spontane acties goed uitpakken. Het impulsief schilderen van een muur of meubelstuk of de schaar zetten in een kledingstuk, dat dan opeens een leuker item wordt. Het gaat namelijk ook wel eens mis met mijn probeersels, maar als iets dan wel fenomenaal goed uitpakt, krijg ik daar echt een kick van en ben ik heel blij met mezelf omdat ik dit aandurfde.

Magnifiek Meisje Maris Maria Renne

Mijn grootste miskoop was

Rolschaatsen. Die had ik overigens niet zelf gekocht, maar op eigen verzoek van familie cadeau gekregen voor mijn verjaardag. Mijn skates waren kapot en ik had bedacht dat retro rolschaatsen wel tof zouden zijn. Ik was zo dolgelukkig toen ik ze voor mijn verjaardag kreeg, maar het was een draaaaaaama toen ik er de eerste keer mee naar buiten rolde. Le-vens-ge-vaar-lijk! Ben blij dat ik niets gebroken heb. Met rolschaatsen maak je namelijk een heel andere beweging dan met inline skates, wat ik dus al twintig jaar gewend was om te doen.
Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar het is helaas niet voor mij weggelegd. Zo jammer, want ze zijn echt supertof en ik had er heel andere verwachtingen van.

De laatste keer dat ik huilde was toen

Ik jank nogal snel. Bij zielige reclamespotjes, droevige scènes in films, iets moois/liefs/stoms van mijn kinderen, het snijden van uien. Een paar dagen geleden zat ik hardop te mokken en chagrijnen over iets en toen begon mijn tweejarige nachtegaaltje heel vals het beroemde ‘Frozen’-liedje te kraaien: ‘Mama, laat het lossss, laat het gaaaaaaan!Ik moest toen zowel lachen als ook een klein traantje wegpinken, want het kind had helemaal gelijk.

Ik zou eigenlijk moeten besparen op

Ehm… alles? Ik ben heel goed in geld uitgeven. Ik koop graag mooie en verse producten om mee te koken, maar laat wellicht ook iets te vaak eten thuisbezorgen. Ook koop ik te vaak leuke spulletjes (photo props) voor mijn blog, want ik wil graag afwisselende en vrolijk gestylde foto’s en niet steeds dezelfde spullen gebruiken. Dit varieert van rolletjes masking tape tot vaasjes, kussens en servies. Eens in de zoveel maanden ben ik het beu (we wonen klein dus hebben niet veel opslagruimte) en dan verkoop ik weer een gedeelte van de spullen. De rest doneer ik aan een goed doel of de Kringloopwinkel.

Aan schuldgevoelens heb je niets en aan nachtenlang wakker liggen en piekerend naar het plafond staren ook niet. Je bent geen pot Nutella (of pindakaas) en kunt het niet iedereen naar de zin maken.

De beste versie van jezelf word je door

Dingen te accepteren zoals ze zijn. En dus soms ook accepteren dat je bepaalde zaken, gebeurtenissen of mensen niet kunt veranderen en je eigen pad moet kiezen en bewandelen. Aan schuldgevoelens heb je niets en aan nachtenlang wakker liggen en piekerend naar het plafond staren ook niet. Je bent geen pot Nutella (of pindakaas) en kunt het niet iedereen naar de zin maken. Wat mijn peuterdochter tegenwoordig dagelijks vals zingt, is waarheid als een koe: ‘Laat het los, laat het gaan!’ Ook geloof ik er heilig in, dat je altijd op je ‘Gut Feeling’ moet vertrouwen en hier trouw aan moet blijven.

Ik heb bijvoorbeeld als student (Design & Styling) heel vaak te horen gekregen dat mijn stijl te kinderachtig en veel te kleurrijk was. Nu is ‘kleur’ mijn handelsmerk geworden en ik ben er trots op dat ik mijn wellicht kinderlijke enthousiasme over bepaalde dingen heb kunnen behouden. Deden meer volwassenen dit maar.

Kleur en speelsheid in dagelijkse dingen zijn belangrijk voor mij, maar ook een bepaalde ‘luchtigheid’ Dit is namelijk niet altijd zo geweest. Niet alles hoeft zo zwaar en serieus te zijn. ‘Loslaten’ of ‘schijt hebben’ zijn voor mij steeds terugkerende thema’s in mijn leven waarmee ik moet dealen om een betere versie van mezelf te worden.

Ik word echt blij als

Ik op het strand ben geweest. Wij wonen in Haarlem en de stranden van Bloemendaal en Zandvoort zijn voor ons om de hoek. Al zijn we hier maar een paar uurtjes, ik krijg er een instant vakantiegevoel van en ben hier altijd het meest gelukkig. Dit hebben we ook laten vormgeven op het geboortekaartje van onze dochter. Het verhaal achter deze illustratie lees je hier.

Haremaristeit Maris

©HareMaristeit

Ik heb me nooit laten testen, maar ik vermoed zomaar dat ik aan winterdepressies lijd. Ik ben namelijk écht een leuker mens in de zomer. Als het dagenlang achter elkaar grauw en grijs kakweer is, ben ik een somber, futloos en zielig hoopje mens.

‘Loslaten’ of ‘schijt hebben’ zijn voor mij steeds terugkerende thema’s in mijn leven waarmee ik moet dealen om een betere versie van mezelf te worden.

Ik ga de deur niet uit zonder

Sleutels, pinpas en telefoon. Als ik een hele dag op pad ga, neem ik ook mijn Unicorn (natuurlijk) Power Bank mee, zodat ik niet met een lege batterij opgescheept zit.

De laatste keer dat ik loog was

Pas geleden tegen mijn dochter. Ik loog dat de pindakaas op was, maar dat ze wel een banaantje mocht eten. Brood lag in de vriezer, bananen lagen binnen handbereik: het was een leugentje uit gemakzucht…

Mensen weten niet van mij dat ik

Sinds twee jaar te kampen heb met stomme hormonale klachten, die me best wel onzeker maken. Dit varieert van soms ontsierende pigmentvlekken in mijn gezicht (denk aan een chocolademelksnor die met een zwarte permanent marker lijkt te zijn aangebracht) tot periodes van extreme haaruitval. Komende week gaat er weer noodgedwongen en met tegenzin een flink stuk van mijn haar af.

Ook kan ik zomaar opeens veel vocht vasthouden, opzwellen en tien kilo zwaarder lijken. Gemiddeld eens per 4-6 weken zie ik er extreem opgeblazen uit en vragen mensen doodleuk of ik zwanger ben. Dit vind ik echt heel k*t. Mijn gewicht of uiterlijk is voor mij namelijk nooit een issue geweest en nu ben ik er soms onzeker door.

Ik ben wie ik ben en het is wat het is.

Ik mag niet klagen (ik ben immers gezond, heb twee prachtige kinderen, ‘haar is maar haar’ en ik ben absoluut niet te zwaar), maar wanneer ik weer zo’n extreme hormonale uitbarsting heb, voel ik me lelijk, onzeker en een tikkeltje verminkt.

Als ik die ‘snor’ niet weggeschminkt krijg met foundation, als ik weer een dot haar van een formaat volgroeide kitten uit het doucheputje trek, voel ik me echt heel verdrietig. Superoppervlakkig misschien, maar ik baal hier wel van.

Het weerhoudt me er niet van om toch voor de camera te staan (voor blogposts of video’s). Ik ben wie ik ben en het is wat het is.
Maar het kost me wel moeite om over die drempel te stappen. En ik houd het dan vóór publicatie toch in mijn achterhoofd dat mensen vragen kunnen gaan stellen. Of nieuwsgierige berichtjes gaan sturen en dit vind ik niet altijd even makkelijk of leuk.

Volg Maris

Zo! Voelde jij dat ook? Die luchtige bries zonder al te veel poespas en gedoe? Ik wel. Natuurlijk ben ik extreem bevooroordeeld, omdat ze net als ik lekker veel sproeten heeft. Oké, zonder grapjes: luchtig, lekker echt en geen gedoe. Ik hou er van. Als jij er ook van houdt: zorg dat je haar website binnenstebuiten keert, volg Maris op Facebook, Instagram, Pinterest, Google+ én Youtube.

Ben of ken jij een Magnifiek Meisje? Stuur mij dan een mail!

Meer Magnifieke Meisjes lezen? Hieronder zie je alle Meisjes die al zijn geweest.

Magnifieke Meisjes | Myriam Wanders-Wieringa

Magnifieke Meisjes | Myriam Wanders-Wieringa

Myriam is ‘En ga durven én ga doen’-expert, spreker en gespreksleider. Vanuit haar onderneming Woman in Change biedt zij één-op-één coaching en gesprekken in groepsverband speciaal voor vrouwen aan. Ze is getrouwd, 45 jaar oud en heeft twee kittens: Sammy en Tijgertje. Uit een eerdere relatie heeft ze een zoon: Winston. Wanneer er tijd overblijft gaat ze graag naar festivals of dance-events.

Verschillende Magnifieke Meisjes krijgen 15 dezelfde vragen. Leer deze vrouwen kennen, laat je inspireren en leer dat we uniek zijn in onze overeenkomsten.

Een typisch kenmerk van mij is

Mijn rustige uitstraling. Ik ontmoet dagelijks heel veel bijzondere En ga durven en ga doen – vrouwen die vaak nog best wat innerlijke onrust ervaren. En zij vinden mijn rustige uitstraling daarom juist erg prettig.

Ik ben niet te genieten wanneer

Ik een tijd niet heb gesport. Ik heb altijd best fanatiek aan bokszak/conditietraining gedaan. Maar door een heupklacht heb ik dit sinds 2013 niet meer kunnen doen. Krachttrainingen zijn voor mij juist krachtmetingen, waardoor ik me goed voel. Ik heb echt drie jaar nodig gehad om mijn mindset en sportgedrag te veranderen.

Als ik alleen thuis ben dan

Kan ik heerlijk genieten van tv series kijken of meditatief tekenen. Soms ga ik ook lekker gouwe ouwe muziek luisteren via YouTube.

Het meest trots ben ik op

Mijn relatie van 13,5 jaar. Om dat wij een lange weg hebben bewandeld met veel ups en downs. Gelukkig is onze liefde zo sterk en het heeft ons gevormd tot een echt M&M team. Ondanks dat wij 7 jaar leeftijdsverschil hebben is dit voor onszelf nooit een probleem geweest. En de mooiste bekroning van onze liefde voor elkaar is dat wij vorig jaar in het bijzijn van onze families zijn getrouwd.

Mijn favoriete eigenschap is

Op tijd komen. Ik wil uitgerust bij mijn afspraak wil aankomen, als ik in tijdnood kom en moet gaan haasten voelt dit voor mij echt niet fijn.

Mijn guilty pleasure is

Het vrouwelijke orgasme: chocola! De smaken van Tony Chocolonely zijn bijna allemaal gewoon te lekker. #iamareallycocoaddict

Ik hou het meest van mezelf wanneer

Ik dingen doe waar ik blij van word. Dit komt omdat ik mezelf ben maar ook omdat ik mezelf ken.

Magnifieke Meisjes Myriam Wanders-Wieringa

Mijn grootste miskoop was

Hele mooie laarsjes met hoge hakken. Ik kan daar helemaal niet op lopen! Oh, wat deden mijn voeten PIJN.

De laatste keer dat ik huilde was toen

Ik een tijdje geleden aanwezig was bij het POP up your Life event van stichting MaDi. Ik werd daar diep geraakt door een zeer kwetsbaar verhaal wat dhr. T. Gunning, voormalig CEO TNT en Unilever met ons deelde.

Ik zou eigenlijk moeten besparen op

Niets op dit moment. Toen ik jonger was kon ik echt flink geld uitgeven aan kleding en dergelijke.

Magnifieke Meisjes Myriam Wanders-Wieringa

De beste versie van jezelf word je door

Deze mooie tekst te lezen:

Woorden hebben Kracht. Ze kunnen je tot tranen toe bewegen, brengen vreugde en zetten je in beweging. Woorden kunnen je aanmoedigen, brengen sympathie, liefde &bewondering. De juiste woorden kunnen je kracht geven, je vertrouwen en geloof brengen, geven je vleugels om je dromen  waar te maken.  Woorden kunnen je inspireren en weer met twee benen op de grond zetten. Ze troosten je in tijden dat je het nodig hebt. Woorden voeden jouw ziel, creëren je gedachten, je acties en uiteindelijk je resultaat. Kies je woorden met zorg. Voor jezelf en voor anderen.

Ik word echt blij als

Ik mooie verre reizen maak. Het staat op de planning om naar mijn geboorteland Colombia toe te gaan

Ik ga de deur niet uit zonder

Mijn mobiel. Zodra ik ga slapen, leg ik mijn mobiel bewust in mijn werkkamer.

De laatste keer dat ik loog was

Toen er werd aangebeld of ik wilde doneren aan een goed doel. Ik zei toen dat ik geen kleingeld in mijn portemonnee had.

Mensen weten niet van mij dat ik

Eigenlijk andere namen heb: Alicia, Aurora Aldana.

Na het lezen van dit artikel ben ik gelijk stukken kalmer. Wat een rust straalt Myriam af. Alleen al door haar woorden. Bijzonder! Wil je meer van Myriam weten? Je kunt meer te weten komen over haar via haar website, je kan haar connecten op LinkedIn en volgen op Facebook.

Ben of ken jij een Magnifiek Meisje? Stuur mij dan een mail!

Meer Magnifieke Meisjes lezen? Hieronder zie je alle Meisjes die al zijn geweest.

Tattooed Rebelles | Fatima: “Mijn familie vond het verschrikkelijk”

Tattooed Rebelles | Fatima: “Mijn familie vond het verschrikkelijk”

‘Als je tatoeages hebt, ben je niet professioneel’ ‘Wanneer je ouder bent, krijg je zeker spijt van je tatoeages.’ ‘Je ziet eruit als een crimineel.’  Oh, en een mooie: ‘Als je er zo uit ziet, krijg je toch nooit een baan?’ Een greep van de opmerkingen en vragen die je krijgt als je (veel) tatoeages hebt. Anno 2017 klopt daar natuurlijk niets (meer) van, toch? Er zijn echter toch nog steeds mensen die zo denken, daarom: Tattooed Rebelles, omdat tatoeages niet bepalen wie je bent. In de komende periode vertellen tien getatoeëerde vrouwen over hun leven, werk en ervaringen.

Geboren en getogen Rotterdammer Fatima Fortes (1979) werkt parttime in een kledingwinkel en is moeder van twee. Er is bijna geen plek te bedenken waar Fatima (nog) geen tatoeage heeft. En als ze die wel kan bedenken, staat er binnen no time een tattoo. Fatima staat ook bekend als Tattoo Fatoe op Twitter en Instagram. Ze is de eerste Tattooed Rebelle en vertelt alles over haar eerste tatoeage, haar werk en de acceptatie van tatoeages in het straatbeeld.

Je zit lekker onder de tatoeages; weet jij nog hoe oud jij was toen jij je eerste tatoeage liet zetten en wat het was?

Mensen vragen dat altijd aan mij, daardoor weet ik nog exact hoe oud ik was en wat het was. Moet ik het laten zien? Of kan ik het verstopt laten onder het flapje buik waar ik het heb verstopt (lacht)? Ik was net het huis uit en ik was 20 jaar. Mijn allereerste tatoeage was een beertje met een tovenaarsmuts op. Een teddybeer. De tatoeage betekende echt geen hol, maar het ging om het feit dat ik een tatoeage had laten zetten. Het was in de shop echt puur een boek openklappen en een tatoeage uitkiezen. Mijn moeder had echt een hekel aan tatoeages, dus het betekenisloze plaatje betekende des te meer voor mij. De achterliggende gedachte van de tatoeage was echt een dikke vette fuck you naar mijn moeder. Mijn lijf, mijn leven, mijn tatoeage.

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Je zegt dat je moeder echt een hekel had aan tatoeages, maar hoe reageerde je familie op je tovenaarsbeertje?

Ik had toen al geen contact met mijn vader, dus die kon er niets en tegelijkertijd alles van vinden. Mijn familie vond het verschrikkelijk. Moeder, oma en tante vonden het echt heel erg. Ik kan me nog heel goed herinneren dat mijn moeder zelfs een keer zei: “Als je ooit bedenkt tatoeages op je armen te zetten, dan mag je niet met blote armen mijn galerij op.” Stel je voor dat buren mij met tatoeages zouden zien, dan zou ze door de grond zakken van schaamte. Het grotere werk heeft mijn moeder nooit gezien, toen had ik al geen contact meer met haar.

De achterliggende gedachte van de tatoeage was echt een dikke vette fuck you naar mijn moeder. Mijn lijf, mijn leven, mijn tatoeage.

Als je omgeving er zo’n hekel aan had, en je moeder je zelfs waarschuwde dat je haar galerij niet op zou komen met blote armen: waarom besloot je dan toch een tatoeage te laten zetten? En nog één, en nog één, en nog één.

Het was de ultieme vrijheid voor mij. Ik woonde net op mezelf. Het kon me niet meer schelen wie wat van mij vond. Je kan misschien zelfs zeggen dat mijn eerste tatoeage wel echt staat voor een middelvinger naar alles waar mijn moeder controle over wilde hebben. Alles wat er na kwam, was vooral verslaving. Het is niet dat ik bij elke tatoeage nog denk: ‘fuck you mama’. Ik hield al van tatoeages toen ik een puber was. Ik had alleen nooit verwacht dat ik zoveel tatoeages zou hebben. Je wordt ook echt heel inventief qua plekken. Ik dacht echt dat ik vol zat, maar toen vond ik nog een stuk been waar nog wel een plaatje op kon.

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Zijn je tatoeages ooit een belemmering geweest om aan een baan te komen?

Ik heb 11 jaar bij dezelfde werkgever gewerkt. Ik kwam daar binnen met twee kleine tatoeages en ik ging er weg met een full body suit. Oké, bijna-full-body-suit. Daar was ik filiaalmanager, natuurlijk vonden ze wel wat van mijn tatoeages – maar goed: ik zat er al. We hebben toen wel afgesproken dat ik geen korte mouwen zou dragen tijdens werk; dat vond ik prima. Klanten vonden mijn tatoeages nooit een probleem: ik ben namelijk een heel vriendelijk mens. Als ze me zien, kijken mensen wel eens op met een blik van ‘joh, wat is dat voor mokkel?’, maar zodra ik met ze in gesprek raak ontdooien ze. Ik werkte daar ook toen ik mijn twee tatoeages in mijn nek liet zetten; en toen raakte ik mijn baan kwijt.

Daar zat ik dan: 11 jaar niet op de arbeidsmarkt geweest en twee tatoeages in mijn nek. Ik ben toen twee jaar werkloos geweest. Ik kan mijn werkloze periode niet alleen verbinden aan mijn tatoeages. Mijn leeftijd is ook een dealbreaker geweest, ik ben geen 17 meer. Ik weet echter wel bijna zeker dat er, in die twee jaar, twee winkelketens zijn geweest waar ik ben afgewezen vanwege mijn tatoeages.

Daar zat ik dan: 11 jaar niet op de arbeidsmarkt geweest en twee tatoeages in mijn nek.

Bij beide ketens was ik al vrij ver in de procedure: ik ging in gesprek met de regiomanager. Eenmaal in gesprek met de regiomanager begon het gelazer. Tijdens beide gesprekken begonnen ze over mijn tatoeages. Het verbaasde me, die chicks met wie ik de eerste twee gesprekken heb gehad, die hebben die dingen toch ook zien zitten? Een van die ketens heeft letterlijk tegen mij gezegd dat ik te hip en te stoer ben voor het beeld wat zij wilden uitdragen. Nou, dat is wel echt hun gemis.

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Ondertussen ben je weer aan het werk: hoe zit het met je huidige baan en je tatoeages?

Daar moest ik alles verbergen. Een sjaaltje om mijn nek om mijn nek tattoos te verbergen, dat zag er écht niet uit. Ze wilden ook nog moeilijk doen over de tattoos die ik op mijn duimen heb; daar moest ik foundation op smeren. Dat ben ik per ongeluk expres toch even vergeten en speelde daar een beetje dom over. Die sjaal om mijn nek vond ik wel genoeg.

Sinds kort hebben we nieuwe bedrijfskleding en een nieuwe bedrijfspolicy. Ze zijn soepeler geworden. Kleine tatoeages mogen zichtbaar zijn, maar ze mogen niet aanstootgevend zijn. Nu is klein natuurlijk relatief (lacht). Ik mag bijna mezelf zijn, daar ben ik wel echt heel blij mee. Klanten zagen mijn tatoeage altijd boven het sjaaltje uitsteken en dat zorgde juist voor een gesprek. Nu het zichtbaar is reageren ze er helemaal niet op.

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Wat vind jij van werkgevers die tatoeages verbieden?

Eerlijk gezegd, vind ik dat heel vreemd. Tatoeages zijn een afspiegeling van de maatschappij. Ik snap wel dat ik met lange mouwen moet werken; de winkel waar ik werk is geen tattooshop. Maar dat ik dat sjaaltje af kon doen, vond ik wel erg fijn. Het gaf me echt het gevoel alsof ze echt even normaal gingen doen. Ik snap wel dat té ook niet oké is, maar alles moeten verbergen vind ik echt niet meer van nu.

Hoe reageren mensen gewoonlijk op je tatoeages?

Toen ik eenmaal had besloten dat ik een sleeve wilde, ging ik ook zo snel als ik kon. Binnen twee jaar waren mijn beide armen vol getatoeëerd. Mensen keken me aan alsof ik een circusdier was. Ik moest er heel erg aan wennen dat ik werd nagekeken. Ik was gewoon mezelf, maar voor hen leek ik soms wel een attractie.

Binnen twee jaar waren mijn beide armen vol getatoeëerd. Mensen keken me aan alsof ik een circusdier was.

Ik veranderde niet van binnen omdat ik een tatoeage op mijn arm had laten zetten, ineens werd ik echt heel anders benaderd. Dat was wel echt iets waar ik doorheen moest; zomer in de stad, zwembad, overal waar ik met blote armen kwam. Mensen vinden je gauw eng en asociaal, maar geloof me; ik heb mijn tatoeages nooit laten zetten omdat ik anderen zo nodig wilde shockeren.

Tatoeages hebben nog steeds het stigma dat ze voor hoeren, criminelen en zeelui zijn, en dat stigma ging niet ineens weg toen ik een kind kreeg. Je zag sommige mensen denken hoor: “Oh jee, het loopt achter een kinderwagen.”

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Merk je verschil tussen de reacties van toen en nu?

Ja, dat zeker. Ik merk dat het minder wordt, tatoeages zijn wat meer geaccepteerd. Uiteraard ligt het er wel aan waar je bent. Er zijn nog steeds dorpen in de wereld waar tatoeages nog steeds echt niet kunnen. Als ik hier (Rotterdam) in de stad loop, word ik minder afkeurend aangekeken dan 10-12 jaar geleden. Nu is het echt een trend, en vroeger was het meer een beetje underground. Nu heeft Berta van het Stadhuisplein er ook 60. Tegelijkertijd vind ik het wel jammer hoor, omdat het niet meer zo speciaal is als toen. Maar goed, alles heeft een prijs.

Ooit ben ik in een winkel achtervolgd door de beveiliging, omdat hij dacht dat ik wat wilde stelen. Het was zo opvallend, dat is echt een aparte belevenis. Ik snapte daar werkelijk niets van. Nu word ik gelukkig niet meer achtervolgd in winkels, ze hebben ondertussen wel door dat ik ook gewoon een mens ben.

Tatoeages hebben nog steeds het stigma dat ze voor hoeren, criminelen en zeelui zijn, en dat stigma ging niet ineens weg toen ik een kind kreeg. Je zag sommige mensen denken hoor: “Oh jee, het loopt achter een kinderwagen.”

Hoe groot is het verschil tussen wat mensen van je denken gebaseerd op je uiterlijk en hoe je werkelijk bent?

Vrij groot, denk ik. Ik heb een heel normaal leven. Ja, ik doe wel wat ik wil, maar dat heb ik – sinds ik het huis uit ben – altijd wel gedaan. Oké, ik heb een grote bek, maar ik ben eigenlijk een hele lieve brave moeder. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit drugs gebruikt. Vaak denken mensen dat ik een heleboel hele gekke dingen heb gedaan, terwijl ik een heel lief mens ben. Geen rare dingen; ik ben eigenlijk heel gedomesticeerd. Doordeweeks ben ik moeder, ik heb twee schoolgaande kinderen, ik sport en ik doe het huishouden. In  het weekend werk ik en ben ik vaak zat alleen thuis. In de avonden hang ik gerust op de bank met een zak chips en dan heb ik het helemaal naar mijn zin. Ik ben een rustig, tevreden en getatoeëerd mens.

Tattooed Rebelles Fatima Fortes

© Gaby Jongenelen Fotografie

Is er nog iets wat je kwijt wil?

Eh,.. Vooral tegen mensen die er nog van tatoeages schrikken en mij daarop beoordelen: ik doe het mezelf toch aan? Ik vind het mooi. Net zoals die oude mevrouw uit Urk haar permanentje mooi vindt. Het is uiterlijk, meer is het niet. Probeer wat meer te begrijpen, probeer wat verder te kijken dan je neus lang is. Natuurlijk kun jij het niet mooi vinden, maar dat betekent nog niet dat ik daar rekening mee hoef te houden. Het zegt namelijk helemaal niets over hoe ik ben tegenover anderen. Mijn tatoeages doen niemand kwaad, en ik al helemaal niet.

Lees hier de Kickoff van Tattooed Rebelles

Alle foto’s die te zien zijn in deze interviewserie, zijn gemaakt door Gaby Jongenelen. Een getalenteerde fotograaf uit de mooiste stad van Nederland (Rotterdam ja, dat klopt). Ik ben echt intens blij dat ze haar tijd en talent in dit project wil steken, samen met mij. Gebaseerd op wederkerigheid, omdat we elkaar bewonderen. Vrouwen voor vrouwen, daar is Rebelles alleen al op gebouwd en nu dit project ook. Liefde.