Wereldschouders.

Schouders. Ik heb er twee. Maar soms heb ik het idee dat ik er achtentwintig heb. Op iedere schouder leunt een verhaal, een zorg, een zucht, een traan of een noodkreet. Ze zijn zwaar, mijn schouders. De spieren in mijn nek trekken en mijn hoofd doet er zeer van. Mijn…

Ikke meer

In het weekend kom je altijd naast me liggen in bed. Je kleine koude voetjes druk je tegen mijn benen aan. Je armpjes probeer je over me heen te slaan. Je kruipt helemaal in me. Dit doe je al sinds je je ledikant uit kan stappen. Je komt bijna nooit…

Geloof mij maar

Gelovig? Ik niet. Het lijkt er niet eens een beetje op. Misschien ben ik de atheïst onder de atheïsten. Hoogstwaarschijnlijk beyond atheïsm. Als je het mij vraagt, is God, Allah, Jahweh of in het kort Hij, een verzinsel. Dus misschien moet je het maar niet aan mij vragen. Dat lijkt…

(Super)Oma.

Ik kijk naar de beige stoel, die niet bij de andere bruine leren stoel past. Het is eigenlijk geen gezicht, maar u wilde geen andere stoel. Deze zat lekker, dus die blijft. Daar was niks tegen in te brengen en met geen stok was deze stoel uit de woonkamer te…

Het moest juist zijn

Kotsend hing ze boven het toilet. Al een paar dagen achter elkaar. Vreemd genoeg altijd in de ochtend. Ze was vierentwintig jaar. Zou ze zwanger zijn? Nee toch? Ze kon niet zwanger zijn. Er was seks geweest, maar met condoom. De gedachten stroomden door haar hoofd. Zou het condoom gebroken…