Happie & Sappie

Reviews en recepten, maar nooit iets om tof over te doen. Hoe kunnen we er voor zorgen dat wel zelf goed eten, en waar wordt er goed voor ons gekookt? De hotspots zijn voornamelijk in Rotterdam, maar we zouden jokken als we niet in heel Nederland (en daarbuiten) ons buikje zouden vullen.

Happie & Sappie: Amada

Happie & Sappie: Amada

Liefde gaat door de maag. Nieuwe, oude, trendy, traditionele bars, bistro’s, restaurants of lunchrooms: niks is te gek in Happie en Sappie. 

Rotterdamse zusjes Doganer opende de deuren van Amada – Spaans voor geliefd –  in de Stadsdriehoek op 26 december 2017. Met 1800 volgers op Instagram kun je in ieder geval stellen dat ze hun doelgroep goed kunnen selecteren. Maar is het ook een leuke tent? Hun ‘selfiecinno‘ kwam in mijn tijdlijn en mijn interesse was gewekt. Een selfiecinno is precies wat je denkt dat het is: je selfie op een cappuccino. En waarom zou je je eigen porem niet op een bakkie pleur willen? We zijn immers arrogant genoeg. Dus zo gezegd, zo gedaan: op naar Amada in Rotterdam.

Schommels

Ik kwam op een onchristelijke tijd (10:00 uur in mijn vakantie) binnen in het very Instagrammable koffietentje Amada. Heel licht, huiselijk en tegelijkertijd industrieel. Een lange bank, met een rij tafels aan de rechterkant wanneer je binnenkomt. Je kunt zitten in het raam tegen een fluffy kussen. Of doe alsof je thuis bent en neerploffen op een driezitter die links achterin de hoek staat. Wil je echt gek doen? Ga dan lekker zitten op een van de schommels die aan de linkerkant van de zaak hangen. Ik keek rond, het was klein, warm en ik voelde me welkom.

Amada

Ik lach heel breed, maar niemand weet dat ik bijna van die schommel afdonderde. Die lach is dus pure angst.

Warm welkom

Ik werd hartelijk welkom geheten door een van de zusjes en bestelde een latte macchiato. Ik deed direct of ik niet wist wat een selfiecinno was en vroeg haar wat het inhield. Ze legde me uit dat er een foto van je werd gemaakt en deze op een cappuccino gedrukt werd met eetbare inkt. “We wilden eigenlijk de eerste zijn in Europa, maar helaas was het al een ding in London,”  zei dame Doganer ietwat teleurgesteld. Toch was ze enthousiast, want het apparaat wat zij hadden staan was wel echt een van de beste. Ik was overtuigd, maar ik dronk eerst mijn latte macchiato en at een tosti kaas.

Amada

Thuiskomen bij Amada

Toen we binnenkwamen gingen we op de lange bank tegen de muur zitten, maar we besloten toch ergens comfortabeler te gaan zitten. De groene bank achterin de hoek gaf ons wel echt het gevoel dat we thuis waren. R. bestelde een broodje tonijn. Met zorg klaargemaakt. En opgediend op een plankje, want borden zijn tegenwoordig hopeloos ouderwets. Overigens doet dat niets af aan de smaak. Vers brood, verse tonijnsalade: altijd bingo.

Speciaal voor het eten, werd er een tafeltje bij gepakt, zodat het allemaal wat handiger eten was. Het feit dat ze daaraan dacht, het tafeltje er gewoon tussen zette en er hele normaal over deed, vond ik persoonlijk echt heel fijn. Bijna een openbaring zou je het noemen. Gastvrijheid zoals dit vind ik gewoon echt heerlijk.

Amada

Broodje tonijn op een plankie

Selfiecinno

“Mag ik meekijken en het filmen?” vroeg ik aan de eigenaresse. Dat mocht. Je kunt het filmpje bekijken in mijn Instagram hoogtepunt ‘FijnproeverT‘.

Ik was extreem gefascineerd door het concept en het resultaat, maar eerlijk? Het maken van de selfiecinno is echt een anti-climax. Het gaat heel snel en is geautomatiseerd. Er komt geen ster barista aan te pas die tekeer gaat met cacaopoeder op je schuim. Er is geen magische zeef die de foto’s op het melkschuim tevoorschijn tovert. Het is een printer met eetbare inkt die je foto op het melkschuim print. Wel echt heel tof, maar niet sexy.

De eerste mislukte, dus die kregen we van het huis. De drang om een goed product te leveren, waardeer ik echt aan Amada. Het feit dat je dus alleen voor degene betaalt die goed lukt, vind ik mooi.

Wel een beleving om zo je eigen gezicht opdrinken. Als je niet roert, dan lukt het ook nog eens om het beeld te bewaren. Onze gezichten lagen bij mij nog op de bodem van de kop. Zo kun je tegen je eigen porem aan blijven kijken. Wie wil dat nou niet?

Amada

De selfiecinno van Amada

Tweede bezoek?

Jazeker. Het is sowieso een tweede bezoek waard. Ten eerste om eens goed de kaart te proeven. Een tosti kun je echt bar weinig verkeerd aan doen. Ik wil sowieso de yoghurt proberen, maar ook de sizzling brownie en de pinata. Dus ik kom zeker nog een keer terug. Bovendien is het echt betaalbaar. Ik was rond een tientje kwijt voor twee luxe koffies en een tosti.

Amada is niet per se speciaal. Ik bedoel lunchrooms en koffiezaakjes te over. Natuurlijk is de selfiecinno een unique selling point. En toch is dat niet het hetgeen wat Amada speciaal maakt. De mensen zijn warm, gastvrij en open, dat maakt Amada specialer dan alle andere zaken waar ik tot nu toe ben geweest. De liefde voor de zaak is duidelijk aanwezig.

Je vindt Amada op Instagram, Facebook en aan de Hoogstraat 36A in Rotterdam.

Disclaimer: er heeft geen partnerschap plaatsgevonden tussen Amada en Rebelles. We hebben helemaal zelf verzonnen om te gaan, koffie te drinken, tosti te eten en de rekening te betalen. Er werden geen zielen verkocht voor deze publicatie. Hup wij. 

Happie & Sappie: Jamie’s Diner

Happie & Sappie: Jamie’s Diner

Happie & Sappie draait om een van mijn favoriete bezigheden: eten. Nieuwe restaurants, bistro’s en bars: niks is te gek. Ik kom graag op nieuwe (en oudere) locaties om het aanbod te proeven. Vandaag in Happie & Sappie: Jamie’s Diner in Rotterdam.

‘Leuk hoor; Jamie Oliver. Maar is hij niet gewoon een leuke gast die een beetje kan koken (en een imperium kan opbouwen)?’ Dat klopte. Jamie Oliver is inderdaad een leuke gast – tenminste zo komt hij over in de media – en hij kan inderdaad koken. Iets meer dan een ‘beetje’, dat wel. We kennen hem van zijn wereldberoemde kookboeken, zijn kookprogramma’s waar hij enthousiast en met passie zijn gerechten klaarmaakt. Van Fifteen, het eerste restaurant wat hij opende en wat begon als een start voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Of misschien van zijn Italiaanse restaurant in de Markthal. En anders weet ik het ook niet meer. Maar niet getreurd, vanaf vandaag (18 december 2017) kun je naar zijn nieuwe diner in Rotterdam: Jamie’s Diner.

Jamie? Wie’s dat?

Ik moet bekennen dat ik nog nooit een gerecht van Jamie Oliver heb gemaakt. Ook heb ik nog nooit in een van zijn restaurants gegeten. Ik keek wel graag naar zijn kookprogramma’s. En ik heb zelfs in een focusgroep gezeten voor zijn ‘Superfood’ kookboek. Ja joh, dat boek zoals je het kent: dankzij mij. Daarnaast ben ik geïndoctrineerd door mijn moeder. Zij heeft namelijk wel een heleboel boeken. Fan ben ik niet, maar ik bewonder hem van gepaste afstand. Dat houdt in dat ik hem op Instagram volg.

Jamie’s Diner in 010

Ik weet niet meer hoe ik erachter kwam dat Oliver een diner zou openen in Rotterdam. ‘Ik moet daarheen,’  was wel het eerste wat ik dacht toen ik het hoorde. Het enige waar ik een hekel aan heb is dat dit soort tenten zijn altijd tot de nok toe gevuld met mensen. Dat zorgt ervoor dat ik al vaak wegblijf. Ik houd gewoon niet van wachten of van overvolle restaurants en al zeker niet van wachten in overvolle restaurants. Maar alsof het zo had moeten zijn: ik kon me aanmelden voor een trainingsdag. Dat betekende eten bij Jamie’s Diner voordat de deuren officieel geopend waren. Ik meldde me aan.

Jamie's Diner Halloumi Fries

Halloumi Fries

Keuzestress

Vijf dagen heb ik er over gedaan om te beslissen wat ik wilde eten. Ik heb zelfs de Departement Manager – die ik toevallig ken – een berichtje gestuurd om te vragen wat de aanraders waren. “Sowieso de Malted Chocolate Hard Shake en Mud Pie als dessert!” Ik was nog niet geholpen, want naast het dessert, adviseerde hij ongeveer alle hoofd -en bijgerechten. Uiteindelijk koos ik voor Garlic Bread als starter, mijn hoofdgerecht zou een BBQ Plate worden en voor het nagerecht zou ik het advies van de Department Manager opvolgen. Simpel.

Proper menu

17 december 2017 om 18:15 liep er een meisje een diner in Rotterdam binnen. Dat meisje had er vijf dagen over gedaan om te beslissen wat zij wilde eten. En toen ik het menu weer zag, bestond het gekozen menu niet meer. “De halve kip is er niet. En de Sweet Potato Fries ook niet.” Ok, twee dingen die ik sowieso al niet zou eten. Zo werd kiezen wel echt ineens heel makkelijk. Not.

Op een of andere manier heeft Pulled Pork een magische uitwerking op mij. Het gerecht trekt altijd mijn aandacht. Ik wilde geen burger, geen ribs, en die BBQ plate ging het ook echt niet worden. Vanzelfsprekend bestelde ik de Pulled Pork. Mijn oog had immers al besloten. Als starter nam ik wel Garlic Bread. Vriendin S. koos voor de Cajun Chicken Burger, Halloumi Fries als starter en Onion Rings als side dish. We kregen een karaf kraanwater aangeboden (!) en dronken er Ginger Ale bij.

Jamie's Diner Proper Pulled Pork

Proper Pulled Pork

Smaakexplosie

Onze tafel stond bomvol met allerlei gerechten, omdat we alles tegelijk hadden laten komen. Waarom zou je rustig eten als je ook alles tegelijk kunt krijgen? De Onion Rings waren bescheiden in het deeg gedoopt en precies lang genoeg gefrituurd. Het waren namelijk nog uien. Nog stevig en geen vette druilerige bende. Toch zou ik niet snel weer de rings bestellen. Niet omdat ze niet lekker waren, maar omdat je ze ook bij de buurt snackbar kunt krijgen. Halloumi Fries met granaatappelmelasse – dikke siroop van ingekookt granaatappelsap -, koriander en chili. Heerlijk. Nee, echt.

De Pulled Pork werd geserveerd op een wafel, met drie zure augurkjes en wat house slaw. De Pulled Pork was voorzien van een flinke laag pepers. Ik kan wel wat hebben als een echte macho (een betaalmuurtje op Volkskrant), maar ik moest wel wat pepertjes eraf schuiven.

Mijn eerste hap: geen droge pulled pork! Ik heb al zoveel pulled pork varianten gegeten en er waren er zoveel droog. Een klein vreugdedansje. De wafel was krokant aan de buitenste rand, de vleessappen en marinade waren perfect in de wafel getrokken. De wafel bleef stevig en viel niet uit elkaar door het vocht. Sappig, stevig en krokant tegelijkertijd. Met recht een Proper Pulled Pork.

De Cajun Chicken was heerlijk, maar de kok was wat zuinig met de yoghurtdressing geweest en de filet van de kip had iets te lang op de grill gelegen. Het was namelijk iets droger dan de bedoeling was. Maar de smaak was er niet minder om. Het was een prima burger. Zonder deze twee verbeterpunten zou het een banging burger zijn.

Van alles wat we hadden besteld, hebben we niets opgegeten. Onze ogen waren helaas weer eens groter dan onze maag. Sorry Jamie.

Jamie's Diner Onion Rings

Onion Rings

Dessert

“Mogen wij een Mud Pie delen?” “Die hebben we niet.” “Wat zeg je?” “Die hebben we niet.” “Wat?” De serveerster lacht. “Er hoort gekarameliseerde popcorn bij en die is nu even op. We mogen geen incomplete gerechten serveren.” Iets teleurgesteld bestelden we een Malted Chocolate Hard Shake. Dat betekent dat er een scheut kersenlikeur in werd gedaan. Nog niet veel later kwamen we erachter dat de popcorn inmiddels gekarameliseerd was. En omdat we de Mud Pie zo graag wilde proeven, hoefde we niet lang na te denken of we de taart wilde bestellen. En gelukkig maar. We namen de eerste hap.

Huilen. Zo lekker.

Jamie's Diner

Mud Pie

Service

De dame die ons de hele avond hielp was goed in wat ze deed. We hoorde achteraf dat ze bij Jamie’s Italian vandaan kwam, dus ze kende de fijne kneepjes. Er gingen wat dingen mis met onze tafel, die waren zodanig klein en werden professioneel opgelost waardoor het totaal niet noemenswaardig meer is. Bovendien was het een trainingsdag, dus alles wat fout kon gaan, mocht juist vandaag verkeerd gaan. Onze feedback werd open ontvangen en serieus mee omgegaan. Iets waar veel eetgelegenheden wat van kunnen leren. Ja, wij waren tevreden. Voor herhaling vatbaar.

Disclaimer: er heeft geen partnerschap plaatsgevonden tussen Jamie’s Diner en Rebelles. We hebben helemaal zelf verzonnen om te gaan, te reserveren en de rekening zelf te betalen. Hup wij.

Happie & Sappie: FG Okonomiyaki Bar

Happie & Sappie: FG Okonomiyaki Bar

In Happie & Sappie vertel ik over mijn ervaringen in bistro’s, restaurants, en bars. Hoe is de kaart, hoe zit het met de locatie? Hoe smaakte het eten, hoe was de bediening, wat was de verhouding tussen prijs en kwaliteit?  Vandaag in Happie & Sappie: FG Okonomiyaki Bar.

Toen ik erachter kwam dat er een bar werd geopend waar ze ‘Japanse pannenkoek’ zouden serveren, trok ik mijn linker wenkbrauw zo hoog mogelijk op. Wanneer het gaat om pannenkoeken ben ik helemaal voor hartig beleg, maar om nou buikspek, tonijn of kip op mijn pannenkoek te leggen, gaat mij te ver. Mijn wenkbrauw zakte toen ik een foto zag van de Japanse pannenkoek. Dit heeft helemaal niets te maken met de pannenkoek die ik ken. Ik moest zo snel mogelijk naar FG Okonomiyaki Bar.

Sterrenkok

FG staat voor François Geurds, sterrenkok, eigenaar van FG Restaurant**, FG Food Labs*, FG Bistro en, sinds november 2017, ook FG Okonomiyaki Bar. Voordat Geurds in 2009 FG Restaurant opende stond hij vooral in de keuken van zijn moeder, maar werd pas echt kok in de keuken van Cees Helder in Parkheuvel Rotterdam**. Ook heeft hij veel te danken gehad aan Heston Blumenthal, eigenaar van The Fat Duck die in 2005 door het Britse tijdschrift Restaurant uitgeroepen werd tot het beste restaurant ter wereld (ter wereld, hallo)

Verwennen en perfectie

Bij FG Restaurant** gaat het om verwennen tot de diepste vezel, zoals er op de website wordt geschreven Alles moet kloppen. En met alles bedoelen ze ook álles. Van eten tot aan valet parking: bij FG Restaurant is het geregeld. Als je besluit om bij FG FoodLabs* te gaan eten, ga je voor perfectie. Bij FG Bistro eet je, tegen een redelijke prijs, het beste uit de Franse keuken. En een beetje uit de Aziatische keuken. Wanneer het om eten gaat laat Geurds zich in ieder geval nergens tot beperken. De laatste en de enige in de rij van de FG Group waar ik ooit naar binnen ben gestapt, is de Okonomiyaki Bar.

Okonomi-wattes?

Okonomiyaki kun je vrij vertalen naar ‘gebakken of gegrild zoals jij wilt’. Het wordt een Japanse pannenkoek genoemd, maar je kunt het eerder definiëren als een Aziatische fritatta. De basis van de okonomiyaki is zeewierbouillioun. Je kunt er van alles in mikken, maar als je er kool, taugé en nagaimo (rare gele gespikkelde wortel uit Japan) in verwerkt, ben je al een heel eind.

Je kunt je kiezen uit plain (vegetarisch), tonijn, kip en buikspek. Ik koos voor okonomyaki kip (al wilde ik buikspek), maar ik nam ook steamed buns met buikspek en dim sum met huisgemaakte wakame. In mijn verdediging: we waren met z’n tweeën.

De pannenkoek

De okonomiyaki werd geserveerd. Voor mij lagen er veel te veel bonitovlokken  – gedroogd tonijnschaafsel – op, maar dat mocht de smaak niet drukken. Toen ik eenmaal de okonimiyaki had gevonden en mijn eerste hap had genomen, was ik gewoon blij. Smaakvol, stevig en vullend. De kip was een goed gekruide kippendij op een spies die bovenop de okonomiyaki was gelegd. De pannenkoek met een topping naar keus (vlees of vis) kost €12,50.

FG Okonomiyaki Bar Rotterdam

Okonomiyaki Kip

FG Okonomiyaki Bar Rotterdam

Steamed buns, buikspek en wakame

Steamed buns

Als je mij ergens voor kunt wakker maken zijn het steamed buns. Voor mijn part zonder beleg. Bij de bar at ik de steamed buns met buikspek en wakame. Heel simpel. Het buikspek was boterzacht, niet te vet en heerlijk van smaak. De buns waren perfect gestoomd. Geen idee of je dit echt verkeerd kunt doen (de buns dan, het vlees kun je altijd verpesten), maar voor mij was dit wel echt een feestje. Voor de steamed buns betaalden we de redelijke prijs van €7,50.

Dim sum

Mijn gezelschap had bijzonder veel zin in de dim sum. Het gerecht werd in een stoommandje geserveerd, met wakame en sojasaus. Het lukte ons om de garnaal en de kip te identificeren. Wat de derde smaak was, zal voor mij voorlopig een raadsel blijven. Ze waren vers, smakelijk en heerlijk zacht. Maar €12,50 voor drie dim summetjes en wat zeewiersalade vonden we toch wat aan de prijzige kant, ook al waren ze wel echt heel lekker.

FG Okonomiyaki Bar Rotterdam

Dim sum met wakame

Taartjes

Naast Japans streetfood, kun je ook hele fijne en lekkere huisgemaakte taartjes krijgen. Totaal niet Japans, maar Geurds laat zich toch liever niet beperken tot een keuken. Dus een taartje uit oven moet gewoon kunnen.

Locatie en service

De man die ons hielp was vriendelijk, had humor en hielp ons prima. Op zijn bediening heb ik niets aan te merken. We waren en voelden ons welkom. Er waren momenten dat hij het overzicht verloor en ons niet zag zitten als we hem seinden, maar aan de andere kant zijn wij ook niet echt opvallende seiners. Als we ergens een hekel aan hebben zijn het van die opvallende seiners. Dus we wijzen vandaag gewoon geen schuldige aan. In ieder geval hebben we nergens lang op hoeven wachten.

De locatie is vrij klein en zat snel vol. De looppaden waren smal, misschien wel te smal. Als je tussendoor de tafels moest manoeuvreren, zat je al snel bijna met je achterwerk op iemand anders z’n okonomiyaki. Erg ruimtelijk is het niet ingericht. Zoveel mogelijk tafeltjes om zoveel mogelijk mensen kwijt te kunnen.

Waar zit FG Okonomiyaki Bar?

Je kunt ze vinden achterin bij de kledingwinkel Demoism. Als je dat niet helemaal begrijpt – ook niet met de vlag en het bord aan de buitenkant – sta je al gauw te twijfelen of je wel op de goede locatie bent. Zoals ik. Niemand neemt het je kwalijk.  De bar bevindt zich aan de Katshoek 19. Net zoals FG Foodlabs* zit FG Okonomiyaki Bar in de Hofbogen in Rotterdam. Ze zijn van dinsdag t/m zaterdag van 10:00-17:00 uur geopend.

Zou ik nog een keer gaan?

Ik zou nog een keer gaan. Alleen al om de mini lemon merengue te eten die de hele tijd dat ik daar was mijn naam riep. Of de okonomiyaki met buikspek, wel zonder bonitovlokken. Of gewoon nog een keer voor de steamed buns. Ik was tevreden, heb lekker gegeten en ben goed geholpen. De dim sum zou ik niet voor een tweede keer nemen. In ieder geval niet voor die prijs. Om de smaak zou ik ze sowieso niet laten liggen. Maar al met al is FG Okonomiyaki is gewoon helemaal ok.

Disclaimer: er heeft geen partnerschap plaatsgevonden tussen FG Okinomiyaki Bar en Rebelles. We hebben helemaal zelf verzonnen om te gaan, te reserveren en de rekening zelf te betalen. Hup wij.

Happie & Sappie: Sallina’s

Happie & Sappie: Sallina’s
Eigenaar Sallina’s Michael Tekie met zijn combinatieschotel © Rotterdam Gallery

In Happie & Sappie vertel ik over mijn ervaringen in horecagelegenheden. Eerlijk, vriendelijk en authentiek. Hoe is de kaart, hoe zit het met de locatie? Hoe smaakte het eten, hoe was de bediening, wat was de verhouding tussen prijs en kwaliteit?  Vandaag in Happie & Sappie: Sallina’s.

Van Rotterdam naar Afrika

Wanneer je Sallina’s binnenstapt lijkt het op een bruin café waar bier rijkelijk vloeit; niets is minder waar. De zaak wordt in beslag genomen door een grote bar, waar de eigenaar Michael Tekie zorgvuldig de dranken klaarmaakt van de gasten. Tot 2014 was Sallina’s een buurtcafé en dat gevoel is nooit verdwenen. Alles is bruin: de bar, muren, tafels en stoelen en zelfs de vloer. Het is donker, maar zo voelt het niet.Het rumoer van pratende mensen klinkt gezellig en de geuren die uit de keuken komen zijn onbeschrijflijk.

Het interieur geeft niet direct de indruk dat je te maken hebt met het restaurant waar je de  lekkerste Eritrese en Ethiopische gerechten voorgeschoteld krijgt. Totdat de traditionele injera (broodplaat gemaakt van teffmeel), met groentestoof en/of vlees en/of vis wordt geserveerd. Wie heeft er een ‘instagrammable’  interieur nodig wanneer je alles om je heen vergeet bij de eerste hap van de authentieke gerechten? Michael brengt met Sallina’s al drie jaar de Hoorn van Afrika naar Rotterdam, en daar mogen wij dankbaar voor zijn.

shrimp kulwa sallina's

Shrimp Kulwa, geroerbakte garnalen met groente

Eerst handen wassen

Bij Sallina’s geen moeilijk gedoe met bestekregels, want je eet met je handen. Wat betreft etiquette zijn er twee regels: handen wassen voor het eten en je eet alleen met je rechterhand. Je linkerhand gebruik je namelijk voor onreine handelingen die er niet af te wassen zijn met zeep en desinfectie middel. Bovendien: zodra het eten wordt geserveerd heb je niet eens tijd om je bestek te pakken. Je wilt er direct induiken.

Injera, broodplaat gemaakt van teffmeel, dient – naast je handen – als bestek en bord. Op de injera wordt je gekozen gerechten geserveerd. Injera is een soort pannenkoek, maar dikker, steviger en luchtiger. De kleur is soort bruin en de smaak is licht zurig. De zurige smaak is complementair aan alle andere smaken die het gerecht maken. Scheur een stuk injera af en knijp als het ware je eten tussen de injera. Het is even oefenen, maar daarna ontdek je dat bestek eigenlijk een overbodige uitvinding is.

Shiro Sallina's

Shiro. Veganistisch gerecht. Injera gevuld met een licht pittig mengsel van gemalen kikkererwten.

Shared dining

Officieel is shared dining het delen van kleine gerechten, vergelijkbaar met tapas. Traditiegetrouw eet je de gerechten uit de Afrikaanse keuken gezamenlijk van één bord. Als je het aan mij vraagt, is dat meer shared dining dan een beetje tapas happen van verschillende bordjes. Deze manier van eten is niet weggelegd voor mensen die er niet tegen kunnen als mensen van hun bord eten. Het bord is namelijk van iedereen.

Kun je dat niet waarderen, ben je vegetariër of veganist en hoef je niet per se het dode dier van je gezelschap op je bord, dan hoef je geen zorgen te maken. Bij Sallina’s is het namelijk ook gewoon mogelijk om je eigen bord te krijgen. Het enige wat je hiervoor hoeft te doen is zeggen dat je het niet op één bord wilt. Zo simpel kan het leven zijn; mooi toch?

Voor iedereen wat

Op de kaart staan veel verschillende gerechten en voor elke trek iets. Voor de vis- en/of vleeseters is er voldoende keus, net zoals voor vegetariërs en veganisten. Glutenallergie? Geen probleem, want de injera is glutenvrij te krijgen. Zelf ben ik een enthousiast Sallina’s bezoeker en heb ik de vlees – en visgerechten geproefd, en heb ik genoten van de vega(n) versies. Wat je voorkeur ook is: je kunt niet verkeerd kiezen.

beef kulwa sallina's

Sallina’s combinatieschotel met gestoofd rundvlees, gestoofde kip, linzen, gemengde groenten, spinazie en geroerbakte vis.

Kost-da’?

‘Zoveel vlees, vis en groenten én injera; hoeveel kost dat in hemelsnaam? Ben ik vast veel te veel geld voor kwijt!’ Mis! Ik kan bijna geen enkel restaurant verzinnen waar je voor zo’n fatsoenlijke prijs jezelf opgeblazen vol kunt eten. Je kunt al genieten van een gerecht tussen de 10 en 20 euro.

Je kunt gerust van mij aannemen dat je op een gegeven moment moet stoppen, omdat je anders explodeert. Dat is pas echt geluk. Vertrek niet voordat je een kop Eritrese thee hebt gedronken na het eten, daarna is je avond compleet en kun je met een gerust hart genieten van je welverdiende after dinner dip. 

Nieuwsgierig geworden? Je vindt Sallina’s aan de Nieuwe Binnenweg 360B in Rotterdam.

Kosteloos kennis maken met Oost-Afrikaanse hapjes, koffie en thee? Kom zaterdag 28 oktober de derde verjaardag van Sallina’s vieren aan de Nieuwe Binnenweg 360B in Rotterdam. Meer informatie over het evenement.

Happie & Sappie: Sajoer Sapbar Rotterdam

Happie & Sappie: Sajoer Sapbar Rotterdam

Ik hoorde dat er een sapbar was geopend in Rotterdam. Dat ik de eigenaresses ken, had daar helemaal niks mee te maken. Het werd hoe dan ook in mijn gezicht gegooid. Ineens was de Sajoer Sapbar overal. In de kranten, op het internet en in de babbels van mensen. Ik moest hier het fijne van weten. Ik besloot dit tot op de de bodem uit te zoeken met Lianne van The Self Help Hipster, want ik dacht als er iemand in is voor een groen gezond sapje, dan is zij het wel. Bovendien deel ik graag een sapje met een idioot grappig, slim en positief – maar niet hyperpositief – meisje, de keus was dus gauw gemaakt. Bekijk bericht